خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

فقرا: عيد را در نگرانى هاى پيدا کردن یک لقمه نان فراموش کرده ايم

فقرا: عيد را در نگرانى هاى پيدا کردن یک لقمه نان فراموش کرده ايم

Jun 21, 2017 - 14:34

کابل(پژواک،٣١ جوزا ٩٦): اکثريت شهريان کابل، براى تجليل از عيد آمادگى مى گيرند؛ اما فقرايى که براى پيدا کردن لقمه نانى نگران اند، اين ازدحام، خريد و فروش روزهاى عيد را تنها نظاره مى کنند؛ چون توان خريد را ندارند.

افغان ها  با پوشيدن لباس نو، نمازعيد را ادا نموده  وبراى تبريکى عيد، به خانه هاى دوستان شان مى روند و مهمانان را در منازل شان، با انواع ميوه ها، کيک و کلچه پذيرايى مى کنند.

همه ساله، مردم قبل از رسيدن عيد، مواد مورد ضرورت شان را خريدارى مى کنند. به همين دليل اکنون که کمتر از پنج روز به عيد سعيد فطر مانده است، ازدحام مردم در شهر کابل بيشتر شده است.

شمارى از شهريان کابل که توان خريد اين مواد را ندارند، روند خريد و فروش انواع لباس، ميوه و غيره براى عيد را نظاره مى کنند؛ اما نمى توانند آمادگى هاى ويژه براى عيد داشته باشند.

نازى ده ساله يک تن از فقرايى است که پدرش را چند سال پيش در يک حمله انتحارى در شهر کابل، از دست داده است.

وى در مقابل مرکزگلبهار سنتر درشهر کابل، زير آفتاب سوزان ماسک هاى تکه يى می فروخت و نزديک هر موترى مى رفت تا خريدار براى ماسک ها را دريابد.

نازى که شايد عيد را فراموش کرده و نگران پيدا کردن لقمه نانى براى خود و فاميل سه نفره اش بود، نزديک موتر آژانس خبرى پژواک نيز به اميد اينکه ماسک هايش را بفروشد، آمد.

او درحاليکه عرق چهره اش را با گوشه چادر کهنۀ خود پاک مى کرد، خطاب به خبرنگار پژواک گفت: « ماسک مى خرى؟ دانه ده روپيه است، خيره يک دانه بخر که امروز هيچ فروش نکدم.»

معمولا کودکان در روزهاى پيش از عيد، از والدين شان لباس هاى نو و در روزهاى عيد، تحفه هاى عيدى مى طلبند؛ اما از مصروفيت نازى در فروش ماسک ها و کم حرفى او پيدا بود که آرزوهاى کودکانه اش را در دل نهفته و نمى خواهد او را به زبان بيارود؛ زيرا مى داند که پدرش را از دست داده و مادرش با پول تگدى که پيدا مى کند، اين آرزوهاى او را پوره کرده نمى تواند.

نازى که در عمر کودکى با آلام زندگى دست و پنجه نرم مى کند، گفت پدرش که چپس فروشى مى کرد، چند سال پيش در يک حملۀ انتحارى در مرکز شهر کابل کشته شد و اکنون خانوادۀ او در وضعيت بد اقتصادى به سر مى برد.

او افزود که پنج خواهرش، عروسى نموده و وى با مادر و يک برادر ١٢ ساله اش، در يک خانه کرايى زندگى مى کند.

نازى گفت که برادرش در شهر خريطه هاى پلاستيکى مى فروشد، مادرش تگدى مى کند و هر سه تن آنها به مشکل، نيازهاى خيلى ابتدايى زندگى را رفع مى کنند.

او که نمى خواست بيشتر صحبت کند در مورد آمادگى هاى عيد گفت: «عيد در ياد ما نيست، ما پيسه يک نان خوده نداريم، کالا و ميوه از کجا بخريم... مه مى روم که از فروش مى مانم.»

اما اين تنها نازى نيست که دچار چنين مشکلات است.

گل خان ٥٠ ساله که روزانه مزدورى مى کند و درحاليکه روزه داشت در چهارراهى ترافيک شهرکابل انتظار پيدا کردن کار را داشت، در مورد اينکه براى عيد چه آمادگى دارد، گفت: «غريب چه آمادگى دارد، همين که پيسه نان و بوره و چاى را پيدا کنم زياد است.»

موصوف که پدر هفت پسر و دختر است گفت که مشکلات اقتصادى خانواده او به حدى رسيده که عيد را فراموش کرده است.

گل خان افزود که در يک هفته دو يا سه روز، روزانه در بدل ٢٠٠ تا ٣٠٠ افغانى کار پيدا مى کند و با اين پول، نمى تواند نيازهاى خيل ابتدايى خانواده اش را رفع کند.

وى علاوه کرد که برخى روزها خانوادۀ او چيزى براى خوردن نمى داشته باشد و از همسايه ها کمک مى خواهد.

او افزود: «سابق خوب بود، مردم پيسه ذکات خوده مى دادند؛ اما حالى کمک هاى مردم کم شده، سابق در ماه مبارک رمضان، بسيار روزها در جايى که به کار ايستاد مى بوديم، موتر ايستاد مى شد. براى هر کدام ما ٥٠٠ تا يک هزار افغانى مى داد؛ اما امسال او رقم نيست.»

ماهرۀ ٤٥ ساله باشنده چهلستون شهر کابل که شوهرش مزدورکار است، براى خريدارى لباس براى يگانه دخترش به شهر آمده بود.

او گفت: «به بسيار مشکل ٥٠٠ افغانى جور کديم که براى دخترم کالا بگيرم؛ اگر به همين پول کدام دانه پيراهن پيدا کردم، مى گيرم و اگر نشد پس خانه مى روم.»

اين در حالى است که برخى شهريان کابل، براى آمادگى ها عيد پول هنگفت را مصرف مى کنند و هر چند که قيمتى باشد، مثل فقرا از بازار دست خالى به خانه بر نمى گردند.

سيما باشندۀ قلعه فتح الله شهر کابل، يکى از اين شهريان کابل است.

او که انواع لباس ها را خريدارى و آن را در چندين خريطه در ده افغانان شهر کابل انتقال مى داد، گفت: «ما دو عيد داريم؛ چرا مصرف نکنيم. ما عادت داريم که پول زياد در عيد مصرف مى کنيم، هر کدام اعضاى خانواده ما چندين جوره لباس مى گيرند.»

وى افزود که شوهرش شغل آزاد دارد و در هر عيد براى خريدارى لباس، کيک، کلچه و ميوه حدود يک صد هزار افغانى مصرف مى کند.

او در مورد اينکه در کنار خريدارى هاى زياد براى عيد، فقرا را نيز به ياد دارد يا خير؟ گفت: «شوهرم در خير و خيرات خوب است، غريب ها را پول زياد کمک مى کند.»

همچنان ليدا داکتر نسايى و ولادى در شفاخانه ١٠٢ بستر خيرخانه شهر کابل که براى خريدارى لباس عيد به منطقۀ موسوم به ده افغانان اين شهر آمده بود گفت: "تا حالى براى يگانه دختر يک ساله ام، دو جوره لباس خريدارى کردم؛ اما در نظردارم که براى دخترکم شش و يا هفت جوره لباس بگيرم."

 وى گفت که براى خود نيز يک جوره لباس خريدارى مى کند؛ اما ميوه، کيک، کلچه و مواد ديگر مورد ضرورت خانوادۀ او براى عيد را شوهرش خريدارى مى کند.

وى افزود که ماهانه حدود يک هزار افغانى با فقرا کمک مى کند و شوهرش نيز پول زکات را در ماه رمضان به فقرا مى دهد.

اين در حالى است که صدقه در ماه مبارک رمضان، فضيلت و اجر بسيار دارد.

محمدحسن حقيار يک تن از عالمان دين، ثروتمندان را مکلف به کمک با فقرا دانسته و از تمام کسانى که توان کمک دارند، خواست که در ماه مبارک رمضان، بيشتر با فقرا و نيازمندان کمک کنند؛ زيرا خداوند (ج) به کسانى که در اين ماه مبارک کار ثواب را انجام مى دهند، ٧٠ مرتبه بيشتر از ديگر ماه هاى سال اجر مى دهد.

حقيار، با خبرى از حال فقرا و مساکين را يکى از حکمت هاى روزه دانسته، افزود: «وقتى روزه مى گيريم، بايد تمام ارکان روزه را ادا کنيم؛ اگر ما توانايى کمک را داريم، ولى با مساکين کمک نمى کنيم، پس روزۀ ما روزۀ واقعى نيست.»

علامت: 

گزارش های مربوطه:


Download “Pajhwok” mobile App, on your smartphone to read and access latest news, features, interviews, videos and photos about Afghanistan.

   

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement